Τεχνικά άρθρα

Kαλώδια αντοχής στη φωτιά

Kαλώδια αντοχής στη φωτιάΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ

Ο τομέας της ασφάλειας και ειδικά της «Πυρασφάλειας[1]», θεωρείται εξαιρετικά σημαντικός σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Για αυτό το λόγο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέτει σε εφαρμογή τον κανονισμό “CPR” (κανονισμός για τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών) με σκοπό να αυξήσει την ασφάλεια των εγκαταστάσεων, εναρμονίζοντας την κατηγοριοποίηση των υλικών του τομέα δομικών κατασκευών για όλα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εντός των ορίων αυτής.

Πως σχετίζεται ο κανονισμός με τα καλώδια ;

Το καλώδιο δεν θα μπορούσε να μην έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στον κανονισμό, αφού αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα όλων των μόνιμων και σταθερών εγκαταστάσεων, έχει συνεχή όδευση σε αθέατα σημεία καθώς περνάει μέσα από τους τοίχους, και εισάγει την πιθανότητα βραχυκυκλώματος.

Τι είναι ο Κανονισμός CPR (Construction Products Regulation);

Ο «Κανονισμός για τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών» γνωστός ως CPR (αρ. 305/2011) εκδόθηκε στις 9 Μαρτίου 2011 και δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 4 Απριλίου 2011.

Σκοπός του κανονισμού είναι να διασφαλίσει την ελεύθερη κυκλοφορία όλων των προϊόντων των δομικών κατασκευών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής τους, εναρμονίζοντας εθνικούς νόμους σε σχέση  με τις βασικές απαιτήσεις που ισχύουν για αυτά τα προϊόντα από άποψη υγιεινής και ασφάλειας.

Η εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, πρόκειται να αντικαταστήσει την υπάρχουσα οδηγία 89/106/EEC, γνωστή ως CPD και να απλοποιήσει και να αποσαφηνίσει το υπάρχον πλαίσιο.

Η επίσημη ημερομηνία έναρξης ισχύος είναι η 1η Ιουλίου 2013, ενώ για τα καλώδια εκτιμάται η εφαρμογή του εντός του 2014, χωρίς να έχει ακόμα οριστεί σαφής ημερομηνία.

 

Τι είναι ο πίνακας Euroclass; Πώς θα εφαρμοστεί;

Ο πίνακας Euroclass, ορίζει τις κατηγοριοποιήσεις ανάλογα με την αντίδραση στη φωτιά, την εκπομπή καπνού και την έκλυση τοξικών αερίων, στις οποίες θα εμπίπτουν όλα τα υλικά δομικών κατασκευών. Δημοσιεύτηκε επισήμως ως Απόφαση με αριθμό 2006/751/EC στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στις 27 Οκτωβρίου 2006[2]. Οι Euroclasses εκτείνονται σε μεγάλο εύρος : A, B1, B2, C, D, E και F δεδομένου ότι καλύπτουν όλα τα υλικά των κατασκευών. Για τα καλώδια προβλέπονται μόνο οι EuroclassesB2, C, D, E και F ανάλογα με τις απαιτήσεις για κάθε εγκατάσταση.

Συνοπτικά οι απαιτήσεις για κάθε μια κλάση είναι:

•      EuroclassesB2, C, D: Οι παράμετροι που ελέγχονται είναι η ταχύτητα διάδοσης φλόγας, η εκπομπή καπνού, τα σωματίδια καύσης, η οξύτητα των αερίων καύσης, η απελευθέρωση θερμότητας, η ανάπτυξη της φωτιάς. Οι απαιτήσεις για τις παραμέτρους αυτές αυξάνονται σταδιακά από την κλάση D (μέτριου κινδύνου εγκαταστάσεις), κλάση C (υψηλού κινδύνου εγκαταστάσεις) και κλάση B2 (πολύ υψηλού κινδύνου εγκαταστάσεις).

•       EuroclassE: Απαιτήσεις για διάδοση φλόγας για χαμηλού κινδύνου εγκαταστάσεις.

•       EuroclassF: Χωρίς ειδικές απαιτήσεις για χαμηλού κινδύνου εγκαταστάσεις.

Η υποχρεωτική εφαρμογή αυτών των Αποφάσεων στα κράτη μέλη της ΕΕ προϋποθέτει τα ακόλουθα:

•      τα πρότυπα να εκδίδονται υπό την εποπτεία της αρμόδιας Ευρωπαϊκής Επιτροπής και να δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

•      οι αρμόδιες Εθνικές Αρχές να μεταφέρουν τις κατηγορίες στους δικούς τους Εθνικούς Κανονισμούς,

•      οι Εθνικοί Κανονισμοί να αναγράφουν την κατηγορία Euroclass που ισχύει για την εκάστοτε εφαρμογή,

•      οι Εθνικές Αρχές να κοινοποιούν στην Επιτροπή τους Φορείς Πιστοποίησης (τρίτο μέρος) που έχουν εγκριθεί για την πιστοποίηση του συγκεκριμένου προϊόντος.

Αυτή η διαδικασία απαιτεί διαβουλεύσεις σε διάφορα επίπεδα καθώς και την προετοιμασία και δημοσίευση ορισμένων επεξηγηματικών προτύπων. Έως τότε, δεν μπορεί να υπάρξει καμία ρυθμιστική απαίτηση για τη χρήση προϊόντων πιστοποιημένων σύμφωνα με τον πίνακα Euroclass.

Ειδικά για τα καλώδια, δεν μπορεί να υπάρξει καμία κατηγοριοποίηση προϊόντων εάν πρώτα δεν δημιουργηθεί το ανάλογο πρότυπο (EN50575) από τη CENELEC, υπό την εποπτεία της αρμόδιας ευρωπαϊκής επιτροπής.

 

Ποια καλώδια καλύπτονται από τον κανονισμό CPR;

Όλα τα καλώδια που είναι μόνιμα εγκατεστημένα -σταθερή εγκατάσταση- σε ένα κτίριο (π.χ. κατοικία, εμπορικό ή βιομηχανικό κτίριο) και σε άλλα έργα πολιτικού μηχανικού (π.χ. σήραγγες) καλύπτονται από τον κανονισμό CPR. Περιλαμβάνονται καλώδια ισχύος οποιασδήποτε ονομαστικής τάσης καθώς και καλώδια τηλεπικοινωνιών με αγωγούς από μέταλλο και γυαλί (οπτικές ίνες). Για καλώδια εγκατεστημένα σε κατασκευές όπου οι Εθνικοί Κανονισμοί προδιαγράφουν συγκεκριμένη κατηγοριοποίηση, η συμμόρφωση με τα πρότυπα θα πρέπει να πιστοποιείται.

Πώς αναγνωρίζεται η εφαρμογή του κανονισμού;

Α. Το σήμα CE μαζί με τα στοιχεία του φορέα πιστοποίησης και τον αριθμό του πιστοποιητικού θα τυπώνονται στη συσκευασία του προϊόντος. Στην περίπτωση των καλωδίων χαμηλής τάσης, το σήμα CE θα πιστοποιεί τη συμμόρφωση με τον κανονισμό CPR και την οδηγία χαμηλής τάσης.

Β. Στα συνοδευτικά έγγραφα – πέραν όσων αναγράφονται στην συσκευασία του προϊόντος – θα τυπώνονται και η κατηγοριοποίηση Euroclass, το όνομα ή το λογότυπο του κατασκευαστή, τα 2 τελευταία ψηφία του έτους στο οποίο τοποθετήθηκε η σήμανση, η παραπομπή στο πρότυπο (EN50575:2012) και η περιγραφή του καλωδίου.

Ποιος φέρει ευθύνη  για τη συμμόρφωση;

Πως ενεργοποιείται ο ελεγκτικός μηχανισμός ;

Ο κανονισμός CPR καθιστά σαφές ότι ο κατασκευαστής, ο εισαγωγέας και ο διανομέας του προϊόντος, φέρουν ακριβώς την ίδια ευθύνη για τη σωστή εφαρμογή του.

Ο κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Νο. 765/2008 που δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 9 Ιουλίου 2008, καθορίζει το κοινοτικό πλαίσιο εποπτείας της αγοράς και του ελέγχου των προϊόντων που εισέρχονται στην κοινοτική αγορά. Είναι αυτονόητο, ότι αναμένεται από την Ελληνική Πολιτεία η υιοθέτηση του Κανονισμού και η έκδοση των σχετικών νομοθετικών πράξεων, ώστε να ξεκινήσει η εφαρμογή των κανονισμών από τους εγχώριους κατασκευαστές αλλά και ο έλεγχος των εισαγόμενων προϊόντων.

 πηγή: Nexans.gr

 


[1] Κάθε δομικό έργο πρέπει να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται έτσι ώστε σε περίπτωση πυρκαγιάς:
A.      να θεωρείται ότι διατηρείται, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η στατική αντοχή του κτίσματος,
B.      η γένεση και η εξάπλωση της φωτιάς και του καπνού στο εσωτερικό του έργου να είναι περιορισμένες,
C.      η εξάπλωση της φωτιάς σε γειτονικά κατασκευαστικά κτίρια να είναι περιορισμένη,
D.     να είναι δυνατόν οι ένοικοι να εγκαταλείψουν το κτίριο ή να διασωθούν με άλλους τρόπους,
E.      να λαμβάνεται υπόψη η ασφάλεια των ομάδων διάσωσης.

[2]Η κατηγοριοποίηση της αντοχής στη φωτιά δημοσιεύτηκε επισήμως ως Απόφαση αρ. 2000/367/EC